Skip to content

Tijdens de Week van Gelijke Kansen in november organiseerde het Samenwerkingsverband Kansengelijkheid & Burgerschapsonderwijs (SKB) het event Kansengelijkheid in ons onderwijs. SKB strijdt voor gelijke kansen voor álle kinderen. Het event ging niet over jongeren, maar stelde jongeren juist centraal. Onze Broeder Tuck was aanwezig en doet verslag.

Gekooid talent

Daar zat ik dan als iemand met een arbeidsbeperking bij een SKB event over gelijke kansen in het onderwijs. Als netwerker inclusieve arbeidsmarkt weet ik hoe het er in de praktijk aan toe gaat. Wat ik op het podium zag, was gekooid talent. Mondige jongeren die vol ambitie zitten, maar door een aandoening of gebrek aan netwerk beperkt worden om zichzelf te ontwikkelen.

Gebrek aan netwerk

Waarom moet een dyslectisch persoon uit alle macht leren lezen, terwijl een doof persoon een computertje heeft dat spraak omzet in schrift? De tool om (school)boeken in gesproken woord om te zetten zal er ongetwijfeld snel komen. Ik denk dat technologie een grote bijdrage gaat leveren. Een veel groter probleem is het gebrek aan netwerk bij de leerlingen. Zoals een leerling die mij aangeeft dat thuis niemand haar kan helpen met het huiswerk. Een docent die vertelt dat hij veertien nationaliteiten in zijn klas heeft. Als ik hem vraag hoeveel daarvan Nederlandse kinderen zijn met ouders met een academische opleiding, is zijn antwoord: één. En die ene leerling was specifiek naar die school gegaan om met andere culturen samen te leren. Die ouders zijn wat mij betreft helden.

Elkaar helpen

Zelf heb ik in mijn leven een paar belangrijke keuzemomenten gehad. iedere keer was er, mede door het netwerk in mijn omgeving, iemand die mij bij die keuze kon helpen. Ik ervaar het als een onrecht dat niet ieder kind dit heeft. In 2022 is de groep jonger dan 20 jaar ongeveer even groot als de groep van 65+’ers. Nu heeft lang niet elke gepensioneerde zin om een jong iemand te begeleiden en heeft niet iedere scholier hulp van buiten nodig, maar hier liggen toch kansen. Mijn inmiddels overleden moeder ging na haar pensionering in een diaconaal centrum werken, wat voor haar nieuwe werelden opende. Dat gun ik de scholieren en de ouderen ook. Het kan voor de jongeren net het stapje zijn dat hen tot bloei laat komen.

Zelf ben ik parttime werkzaam en bied ik graag mijn hulp aan om jongeren in Arnhem. Samen maken we de wereld echt mooier!

Foto’s by Evelien Hogers Fotografie

Back To Top