“Mijn leeftijd werd uiteindelijk mijn kracht”

Voor Internationale Vrouwendag spraken wij met Zoë Van der Weert: jong vrouwelijk talent bij Breedweer!

Ze was pas 18 toen ze begon als leidinggevende. Jonger dan veel mensen in haar team. Als ze erover vertelt, moet ze even lachen. “Dat vond ik echt spannend. Soms ook heel lastig. Je merkt dat collega’s moeten wennen aan zo’n jonge meid als leidinggevende.” Niet alleen anderen moesten wennen. Zijzelf ook. “In het begin heb ik meerdere keren gedacht: misschien moet ik hier gewoon mee stoppen.” Toch bleef ze. Vooral dankzij het vertrouwen dat ze kreeg van haar directrice en de begeleiding die daarbij hoorde. “Daardoor begon ik mijn leeftijd juist als kracht te zien. En langzaam kreeg ik ook het vertrouwen van mijn team.” Inmiddels zijn we zeven jaar verder. Ze staat stevig in haar rol. Al komt het soms nog steeds voor dat mensen even moeten wennen. “Af en toe gebeurt het nog dat een collega of klant het lastig vindt dat ik het aanspreekpunt ben. Maar vaak draaien mensen na een tijdje bij. Dan zijn ze juist heel blij met me.”

“Leidinggeven is één van de mooiste rollen die er is”

Als ik haar vraag wat ze het mooiste vindt aan haar werk, hoeft ze niet lang na te denken. “Leidinggeven is één van de mooiste rollen die er bestaat.” Voor haar zit dat vooral in de ontwikkeling van mensen. “Het leukste vind ik dat ik mensen kansen kan geven. Dat ik zie dat iemand groeit in zijn of haar rol en steeds meer vertrouwen krijgt.” Dat betekent niet dat het werk altijd makkelijk is. “Soms moet ik mijn planning helemaal omgooien omdat iemand me nodig heeft. En soms zijn er ook moeilijke gesprekken. Dat hoort er helaas ook bij.” Toch overheerst vooral het plezier. “Ik doe mijn werk met heel veel liefde.”

Kleine momenten maken het verschil

Goed leiderschap zit volgens haar vaak in kleine dingen. “In een ideale wereld zou ik iedereen elke maand een paar keer spreken. Even koffie drinken en bijpraten.” In de praktijk lukt dat niet altijd. Daarom probeert ze bewust tijd te maken wanneer ze op locatie is. “Als ik er ben, probeer ik echt even met iedereen contact te maken.” Dat kan iets kleins zijn: een gesprek, een compliment of soms gewoon iets lekkers meenemen. “En als ik weet dat iemand privé iets meemaakt, probeer ik wat vaker te vragen hoe het gaat.” Waardering uitspreken vindt ze belangrijk. “Niet alleen zeggen wanneer iets niet goed gaat, maar juist ook wanneer iets wél goed gaat.”

“We moeten het samen doen”

Voor haar betekent leiderschap vooral dat je er bent voor je team. “Ik ben het aanspreekpunt voor mijn medewerkers en de schakel tussen de klant en het team.” Maar ze benadrukt meteen dat het nooit iets is wat je alleen doet. “Mijn motto is: we moeten het samen doen. Zonder mijn collega’s kan ik mijn werk ook niet goed uitvoeren.” De momenten waarop ze zich het meest trots voelt, zijn wanneer een team zelfstandig gaat draaien. “Wanneer collega’s groeien, initiatief nemen en elkaar helpen. Dan weet ik dat het goed zit.”

Een team dat elkaar eindelijk leerde kennen

Ze vertelt over een van de eerste locaties die ze mocht begeleiden. “Toen ik daar binnenkwam, kende het team elkaar eigenlijk nauwelijks. Terwijl ze al maanden samen werkten.” Voor haar voelde dat niet goed. “Mijn eerste doel was simpel: we moeten een echt team worden.” Ze begon met wekelijkse koffiemomenten. “We gingen samen aan tafel zitten en begonnen altijd met dezelfde vraag: hoe gaat het met jou?” Daarnaast liet ze het team elke werkdag kort bij elkaar inchecken. “Gewoon even vragen hoe het gaat. Dat kan echt het verschil maken.” Het effect was snel merkbaar. “Na een paar dagen kreeg ik al berichtjes van collega’s dat ze het zo prettig vonden. Dat ze het leuk vonden om elkaar echt te spreken.” Ze glimlacht. “Voor sommige mensen klinkt dat misschien klein. Maar ik was er echt trots op.”

Over vrouwen in leiderschap

Als het gesprek op Internationale Vrouwendag komt, denkt ze even na. “Eerlijk gezegd heb ik niet zoveel met dit soort dagen.” Voor haar draait het niet om man of vrouw. “Ik vind dat we elke dag stil mogen staan bij wat iemand bereikt. Dat hoeft niet aan een speciale dag of aan gender te hangen.” Voor haar is het simpel. “Iedereen is gelijk. Als je doet wat je leuk vindt en bereid bent te leren, kun je alles doen.” Ze sluit af met een glimlach. “Laten we vooral wat minder bezig zijn met verschillen, en wat meer met elkaar beter maken.”