Het verhaal van Victor Nendissa: al bijna 40 jaar werkzaam in de glasbewassing Glazenwasser Vrije…

Het is december op de Generaal-majoor De Ruyter van Steveninckkazerne in Oirschot. In de kantine staat een versierde kerstboom te stralen, op tafel staan schaaltjes met zelfgemaakte lekkernijen: van loempia’s tot cake. Het is tijd voor de jaarlijkse kerstbrunch. Een moment van samenzijn, warmte en dit keer een mooi gesprek met Riny, die hier al 30 jaar werkt.
“Ik ben drie weken met pensioen geweest,” zegt ze met een glimlach.
“Toen dacht ik: ik vind er niks aan, dat thuiszitten.”
Dus pakte ze de telefoon en belde haar leidinggevende. En voor ze het wist, was ze weer terug. Terug op de plek waar ze zich thuis voelt.
Een bekend gezicht op de kazerne
Riny werkt als schoonmaakster op de kazerne. In al die jaren heeft ze veel zien veranderen, nieuwe collega’s, nieuwe regels, andere leidinggevenden. Maar één ding is hetzelfde gebleven: haar liefde voor het werk.
“Ik zit hier al 30 jaar,” zegt ze trots.
Lachend wijst ze naar haar collega Elly.
“En die blonde? Zij werkt hier al 45 jaar!”
Het zegt veel over de sfeer en verbondenheid op deze plek.
Elke dag met plezier
Elke werkdag begint vroeg. Héél vroeg.
“Ik sta om half vier op. Dan ben ik om vijf uur op de kazerne.”
Samen met haar collega Brahim maakt ze eerst de MGD (Militair Geneeskundige Dienst) schoon. Daarna gaat ze naar een ander gebouw.
“Om half elf loop ik DKS (kazerne) binnen.”
Het is routine, maar nooit saai.
“Je ziet mensen, je maakt een praatje.
En om twaalf uur lunchen we samen. Gezellig, hoor.”
Werk, winkelen en een schone thuisbasis
Omdat ze zo vroeg begint, houdt ze ook nog veel tijd over op de dag.
“Dan heb ik de middag lekker voor mezelf,” zegt ze.
Die vrije tijd vult ze graag met een van haar favoriete bezigheden: winkelen.
“Meestal in de omgeving. Nuenen, Eindhoven… daar kun je fijn rondkijken.”
Op de vraag wat ze in die dertig jaar allemaal heeft meegemaakt, lacht ze.
“Niks geks, hoor. Gewoon goed gewerkt. Gewoon elke dag mijn ding doen.”
Haar werk is voor haar geen verplichting, maar een deel van wie ze is.
“Ik heb van mijn hobby mijn werk gemaakt.”
En die toewijding stopt niet bij de poort van de kazerne. Thuis gaat ze gewoon door.
“Mijn man heeft het schoonmaken inmiddels overgenomen,” zegt ze met een knipoog.
“Maar het is altijd goed geregeld.”
Met goede zin naar je werk
Bijna 70 is ze inmiddels, maar dat zou je haar niet geven.
“Zou je niet zeggen, hè?” zegt ze met een lach.
Wat haar drijft, is simpel:
“Met goede zin naar je werk gaan, dat is het belangrijkste.”
