De stille kracht van Leo Pierik

“Ik doe wat ik kan – met één hand. Maar ik blijf gaan.”

Het verhaal van Leo Pierik, schoonmaker op het Bonhoeffer College

Leo Pierik is 62 jaar, al jarenlang actief in de schoonmaak en geliefd onder zijn collega’s. Hij werkte op talloze plekken, maakte een bankoverval mee, verhuisde van Twente terug naar Castricum, en kwam drie keer terug bij Breedweer. “Anders doe je dat niet, hè?”

Een leven lang in de schoonmaak

Leo’s loopbaan begint bij de Rabobank in Heemskerk. Later werkt hij voor verschillende schoonmaakbedrijven, vaak overgenomen of gefuseerd. Maar één moment bij de bank blijft hem altijd bij:

“De bank is ooit overvallen. De luiken waren van tevoren opengezet. De volgende avond kwamen wij aan om te werken, maar het hele pand was afgezet door de politie. We mochten er niet in.”

Hij was gelukkig niet aanwezig tijdens de overval zelf. “Het was ’s avonds, ik hoorde wat gerommel. Ik dacht nog: misschien een vogel. Maar het bleek veel serieuzer.”

Terug naar Breedweer

Na een tijd in Twente te hebben gewoond, besluit Leo terug te keren naar Noord-Holland. “Ik kreeg de Gouden Gids binnen, heb gewoon alle schoonmaakbedrijven gebeld. Zo kwam ik weer bij Breedweer terecht.”

Inmiddels werkt hij al 1,5 jaar op het Bonhoeffer College. “Ik begon als invalkracht en ben daarna gebleven. Gewoon omdat het goed voelt.”

Werken met één hand

Een paar jaar geleden werd Leo ziek. Een operatie aan zijn hand bracht complicaties met zich mee, en er volgde uiteindelijk een diagnose: Parkinson. Maar stoppen met werken? Dat kwam niet in hem op.

“Ik doe wat ik kan, met één hand. Natuurlijk duurt alles langer. Soms werk ik in m’n vrije tijd door om het af te krijgen. Vind ik niet erg, maar het bedrijf wil dat liever niet.”

Overdag werkt hij nog bij een andere werkgever. In totaal maakt hij negen uur per dag. “Ik ben aan het opbouwen. De ene keer loop ik mee met mijn leidinggevende, de andere keer met een collega. We kijken wat lukt.”

Waardering en trots

Leo voelt zich gezien en gewaardeerd op het Bonhoeffer. Niet alleen door collega’s, maar ook door de school zelf.

“Als ik iets vraag, staan ze direct voor me klaar. Ook met één hand. Dat voelt goed.”

Ook bij Breedweer voelt hij zich thuis. “De werkgever is uitstekend. Anders kom je niet drie keer terug, toch?”

Een hoogtepunt voor hem was de schoonmaakcursus die hij aan het begin volgde. “Daar voelde ik me zó gewaardeerd. Dat gaf me motivatie. Ik heb in mijn leven ook leidinggegeven, maar gezien worden blijft het belangrijkst.”

Op weg naar pensioen

Over 4,5 jaar hoopt Leo met pensioen te gaan. Maar voor nu wil hij vooral blijven werken, zolang het lukt.

“Ik hoop dat ik het volhoud. Mijn hand werkt niet zoals vroeger, maar ik leer ermee omgaan. Als die spuit aanslaat en ik m’n hand weer recht kan houden, dan kan ik door.”

De kracht van zichtbaar werk

Leo is een bekend gezicht op de locatie, ook al gebeurt zijn werk vaak na schooltijd, als de meeste leerlingen al weg zijn. Maar dat maakt hem niet minder betrokken. Sterker nog: hij sluit de school regelmatig af, alarm erop, lichten uit.

“In het begin vond ik dat spannend. Nu is het een fluitje van een cent.”

Leo is het bewijs dat werk in de schoonmaak veel meer is dan ‘even een gang doen’. Het vraagt inzet, doorzettingsvermogen en liefde voor het vak, zelfs met één hand.